DUYURU
Kapat
Tecrübelerinizi takip edin!
Sitemizde YAZAR olmak isteyenler yukarıdaki "yazar ol" butonunu kullanarak üye olabilirler. Artık yeni üyelere aktivasyon linki göndermiyoruz. Direkt giriş yapıp paylaşım yapabilirsiniz.

Kötü niyetli kişilerin paylaşımlarını otomatik olarak yayınlamamak için ilk defa üye olup tecrübe paylaşan arkadaşların paylaşımlarını bir süre bekletmek zorunda kalıyoruz. Yeni üyeyseniz paylaştığınız tecrübenin yayınlanması birkaç gün sürebilir. Takip ediniz.
Sayfa:

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski - Suç ve Ceza



Toplam 7 fotoğraf bulunmaktadır
Suç ve Ceza 1860'ların Peterburg'unda bir hukuk öğrencisi olan Raskolnikov'un geliştirdiği teori üzerine bir cinayet işlemesi ve bu cinayet sonrasında kendi ruhunda kurduğu mahkemeyi, vicdanının sesini ele alan bir romandır. Yazar bu romanda insanların yaşamlarını, düşünce yapılarını, acılı hayatlarını en açık ve anlaşılır şekilde işlerken, ahlak, acıma, sevgi ve dürüstlük gibi birçok konuda kendi görüşlerini de ortaya koyar. Suçun niteliği, vicdan ve kimlerin suç işlemeye hakkı olduğu gibi konuları derinlemesine işler. Roman 6 bölümden oluşur. Başkalarına yapılan suçun cezası mutlaka çekilir.

Raskolnikov: Peterburg'ta hukuk eğitimi gören ancak maddi imkansızlıklardan dolayı eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalmış olan, akıllı, aydın,dürüst bir gençtir. Çevresini gözlemleyerek yalnızca kendisinin değil, çevresinin de bu yoksul düzen içerisinde olduğunun farkına varmıştır. Çok güçlü bir karaktere sahip değildir, iç çelişkileri fazladır. Hep yalnızdır. İnsanlardan kaçar. Toplumsal eşitsizlik ve yoksulluk üzerine düşünür sürekli. Sahip olduğu hastalık ve yaşadığı iç çelişkiler onun teorisini gerçekleştirememesine sebep olacaktır. Kendisi her ne kadar yoksul olsa da çevresindeki insanlara yardım etmekten çekinmez.

Pulheriya Aleksandrovna Raskolnikova : Raskolnikov'un annesidir. Yoksul bir kadındır. Çocuklarına düşkündür, onlar için yaşamaktadır. Raskolnikov için sürekli gözyaşı döker, onun için hep endişelenir.

Avdotya Romanovna Raskolnikova: Dunya, Raskolnikov'un kız kardeşidir. Erdemli, zeki, dürüst bir genç kızdır. Çok güzel ve alımlıdır. Ailesini ön planda tutar. Fedakar ve merhametlidir. Gururlu bir kızdır.

Dmitriy Prokofiç Razumihin: Raskolnikov'un en yakın arkadaşıdır. Akıllı ve çalışkan bir gençtir. Vefalı bir dosttur. Raskolnikov'un ailesiyle ilgilenmiş, yol gösterici olmuştur, yardımsever ve duygusal bir adamdır.

Semyon Zaharoviç Marmelodov : Raskolnikov'un meyhanede tanıştığı işini kaybetmiş alkolik bir memurdur. Kimseye faydası olmayan, ezik, sorumlulukları kaldıramayan bir adamdır. Kızının hayat kadınlığı yaparak para kazanmasına göz yumar. Gereksiz bir adamdır. Karısından dayak yiyerek vicdanını rahatlatır.

Katerina İvanovna Marmelodova : Marmelodov'un karısıdır. Asil bir kadınken üç çocuğuyla dul kalmış, Marmelodov'la evlenmek zorunda kalmıştır. Gururlu bir kadındır. Eski hayatını özlemle anar; soylu bir kadın olduğuyla övünür. Parayı getiren Katerina için iyi olur; onu göklere çıkarır. Yaşadığı hayattan çok mutsuz, hassas bir kadındır. Veremden ölür.

Sonya Semyovna Marmelodova : Raskolnikov'un aşık olduğu hayat kadınlığı yapmak zorunda kalan genç bir kızdır. Dindardır. Masumiyeti temsil eder. Naif ve kırılgandır. Raskolnikov'un yanında olmuştur. Vefalı ve başkaları için kendi hayatını hiçe sayan bir kızdır.

Pyotr Petroviç Lujin: Duneçka'nın nişanlısıdır. Kendisini seven değil, kendisine muhtaç olduğu için hayranlık duyan birisiyle evlenmek isteyen bencil bir adamdır. Maddi durumu iyidir. Çıkarcıdır. Duruma göre hareket eder. Aşağılık bir adamdır. Sırf Raskolnikov'u küçük düşürmek için Sonya'ya tuzak kurar.

Alyona İvanovna : Tefeci yaşlı kadın. Kız kardeşine eziyet eden, para düşkünü, yalnız bir kadındır.

Lizaveta İvanovna: Tefeci kadının kız kardeşidir. 35 yaşlarında, saf, dindar, ablası için çalışan evde kalmış bir kızdır.

Lebezniyatkov : Lujin'in liberal olan oda arkadaşıdır. Komunizmi destekleyen, ancak bu moda olduğu için bunu yapan; konuyla ilgili çok da bir bilgisi olmayan aptal bir adamdır. Düşünceleri yozlaşmıştır. Batının yalnızca ahlaksızlığını almıştır. Lujin'in bu adamla arkadaş olmasının tek sebebi ilerici tayfasını yakından tanıyabilmek; kendisine faydası ya da zararı olur mu diye görebilmektir. Bunun yanı sıra Lebezniyatkov dürüst bir adamdır. Lujin'in Sonya'ya oynadığı oyunu açığa çıkarır.

Praskovya Pavlovna Zarnitsina: Raskolnikov'un ev sahibesi. Para düşkünü ve sevgiye aç kalmış bir kadındır.

Nastasya Petrovna : Ev sahibesinin hizmetçisidir. Raskolnikov'a kızsa da ona acır ve sürekli yardım eder. Meraklı bir kadındır.

Zosimov: Razumihin'in doktor arkadaşıdır.

Nikodim Fomiç : Polis şefi.

Porfiri Petroviç : Razumihin'in arkadaşı olan polisiye düşkünü polis şefi. Kuşkucu ve zeki bir adamdır. Raskolnikov'la kedinin fareyle oynadığı gibi oynar ve suçunu itiraf ettiirir.

Mafra Petrovna : Duneçka'nın bir dönem evinde çalıştığı kadın. Maddi durumu iyi.

Arkadiy İvanoviç Svidrigaylov : Dunya'nın işvereni ve ona sarkıntılık eden adam. Karısını öldürdüğü söylenir. Azimli, ne yaptığını bilen, şeytani bir varlıktır. Duneçka'yı elde edemeyince intihar eder.

Raskolnikov'un Teorisi
Raskolnikov, insanları ikiye ayırır; efendiler ve köleler. İşlediği cinayet onun efendi mi yoksa köle mi olduğunu göstermesi için bir araçtır. Raskolnikov'a göre sıradışı insanlar (efendiler) ideallerini gerçekleştirirken gerekli olduğu sürece kimi sınırları aşma hakkına sahiptir. Napoleon'u, Solon'u, Muhammed'i örnek gösterir. İnsanlığın bütün önderleri ve yasa yapıcılarının en azından yeni bir yasa oturturken, toplumun kutsal saydığı babadan kalma eski yasaları çiğnedikleri için hiç istisnasız hepsinin birer suçlu olduğunu söyler. Doğal olarak bu insanlar kendilerine ve topluma yardımı dokunduğu sürece kan dökmekten hiç çekinmemişlerdir. Bir yenilik getirmek isteyen her insan az ya da çok doğaları gereği kesinlikle suçludurlar. Yoksa sıradan olmanın sınırlarını aşamazlar. Sıradan insanlar ona göre görevi türünün devamını sağlamak olan bir çeşit gereç insanlar; sıradışı insanlar ise içinde bulundukları koşullarda yeni bir söz üretip dile getirme yeteneği bulunanlardır.
Sıradan insanlar, doğaları gereği tutucu, saygılı ve uysaldırlar. Sıradışı insanlar ise yetenek ve beceleri doğrultusunda yasayı çiğneyip geçerler, yasaları yıkarlar. Bu insanların suçları göreceli ve çeşitlidir; çoğunlukla çeşitli biçimlerde, daha iyisini yaratmak adına bugünü ezip geçerler. Ancak idealini gerçekleştirmek uğruna kan dökmesi, ceset çğnemesi gerekiyorsa kendi içinde ve vicdanı doğrultusunda bunu yapmak için kendisine izin verebilir. Yığınlar bu insanlara bu vicdani hakkı tanımamış, onları ya kesip atmışlar ya da heykellerini yapıp tapmışlardır. Sıradan insanlar bugünün efendisi, sıradışı insanlar yarının efendileridir. Birincisi insanlığın devamını sağlar, ikincisi de dünyanın ilerlemesini sağlayan amaca doğru gitmesine ön ayak olur. Her ikisi de var olmak için eşit haklara sahiptir.
Raskolnikov tefeci kadını öldürerek Napoleon olmak ister ancak beraberinde öldürdüğü masum Lizaveta da işin içine girince vicdanı onun Napoleon olmasına izin vermez. Kendi mahkemesini kurar ruhunda.

Dostoyevski, bu romanında Tanrının olmadığı yerde her zaman bir "suç" olacağına inanır. Tanrının göz ardı edildiği sosyalizmi eleştirir. Ortaya çıkan suçtan arınmanın yolunun ise vidani muhakeme ve "acı çekmek" olduğunu gösterir.
Sayfa: