DUYURU
Kapat
Tecrübelerinizi takip edin!
Kötü niyetli kişilerin paylaşımlarını otomatik olarak yayınlamamak için ilk defa üye olup tecrübe paylaşan arkadaşların paylaşımlarını bir süre bekletmek zorunda kalıyoruz. Yeni üyeyseniz paylaştığınız tecrübenin yayınlanması birkaç gün sürebilir. Takip ediniz.

Sitemizde YAZAR olmak isteyenler yukarıdaki "yazar ol" butonunu kullanarak üye olabilirler. Artık yeni üyelere aktivasyon linki göndermiyoruz. Direkt giriş yapıp paylaşım yapabilirsiniz.
Sayfa:

Genelev Kızları (Яма)



Toplam 3 fotoğraf bulunmaktadır
Жанр: повесть
Автор: Александр Иванович Куприн
Дата написания: 1908—1914
Дата первой публикации: 1909-1913-1915
Герои: Пётр Лихонин, Люба, Женя, Тамара, Анна Марковна, Эмма Эдуардовна, Паша, Борис Собашников, Фома Фомич Кербеш, Горизонт , Симеон, Зося, Серге́й Ива́нович Плато́нов, Ванька, Исай Саввич, Берта, Коля, Ярченко

Tür: Uzun öykü
Yazar: Aleksandr Ivanoviç Kuprin
Yazılış yılı: 1908-1914
İlk basım yılları: 1909-1913-1915
Kahramanlar: Pyotr Lihonin, Luba, Jenya, Tamara, Anna Markovna, Emma Edvardovna, Paşa, Boris Sabaşnikov, Foma Fomiç Kerbeş, Gorizont, Simeon, Zosya, Sergey İvanoviç Platonov, Vanka,İsay Savviç, Verta, Kolya, Yarçenko

“Genelev Kızları” öyküsünde Kuprin, kendisinden önceki edebiyatçıların ele almadığı bir konuyu, hiç kimsenin sanatsal açıdan incelemediği fahişelik ve “düşmüş kadınların” kaderlerini ele almıştır. O zamana kadarki edebiyat; köylüler, köy yaşamı konularını büyük bir ciddiyetle ele almasına rağmen, nedense fahişelik konusunu hep bir kenara bırakmıştır. Bir tek Dostoyevski’nin Sonya Marmeladova’sı hariç.
Hayatın kirli taraflarını ifşa etmeye karşı olduklarını belirten duru sanat savunucuları ile polemiğe giren M. Gorki, 1899 yılında şu satırları yazmaktadır: “Belki de tiksinen bir yüz ifadesiyle ‘Niçin tüm bunlar yayımlanıyor ki? Abes bir düşünce! Edebiyatta fahişelere yer yok...’, diyecek insanlar çıkacaktır. Bunlar, aptalca ve yalan sözler olacaktır... Edebiyat, kalbinde yaşamın düzensizliklerini ve insanlığın acılarını insanlara aktarmak için büyük bir coşku duyan her türden insan için bir tribündür...”
Kuprin, özellikle bu hümanist açılardan fahişeliğin tasvirine kalkışmıştır. Sanat araçlarıyla bu kötülüğün köklerini açığa çıkarmak ve bununla mücadele yollarını belirlemek arzusundadır.

Öyküde 20. yy.’ın başlarında Ukrayna’nın başkenti Kiev’in genelev mahallesi Yama ele alınıp incelenmiştir. Kitapta genelevde çalışan fahişelerin ekonomik koşulları, aralarındaki tabakalaşma ve günlük yaşamlarına ilişkin ayrıntılar incelikle anlatılmıştır. Genelev kadınlarının yanı sıra orayı ziyarete giden çeşitli erkek tipleri muhabbet tellalları doğal, renkli ve canlı bir anlatımla ele alınmıştır. Kitap fuhuşa karşı çıkan ahlakçı ve natüralist bir görüşle yazılmıştır. Rus düşüncesini, Rus toplumunun gelişmesine, Rus ruhuna ilgi duyanlar bu kitapta tüm bunları fazlasıyla bulacaktır. Fuhuş yuvası Yama’da aşk ve nefretin birlikte çiçek açtıkları, erkek milletinin devrimci kuramları savunan rahatı yerinde burjuva entellerinden tutunda, kendini bilmez uçkuruna düşkün serseri tiplerine kadar hepsi kitapta teker teker defile yapıyorlar. Tolstoy’un Hristiyan hoşgörülülüğü ile gözü kararmış insanların gerçekleştirdikleri kin ve nefret eylemleri birlikte yürümektedir. Dizginlenmemiş arzuların, cinsel tutkuların, karşı konulmaz zevk alma gereksiniminin saf bir iyilikte örtüldüğü bu kitap, Rusya’nın çalkantılı bir döneminden kesitler veriyor.

Karakterler
Анна Марковна: Genelev sahibesi, 60 yaşlarında, ufak tefek tombulca bir kadındır. Önceleri genelevin kahyasıdır.
Исай Саввич: Genelevin kapıcısı olarak işe başlamış, tamamen karısının etkisi altında olan, şimdilerde ise keman çalarak bir işe yaramaya çalışan ihtiyar bir adamdır.
Эмма Эдуардовна: Genelevin kahyası, 46 yaşlarında, iri yarı, Alman bir kadındır. Hata yapan kızları soğukkanlılıkla döven ve yakında genelev sahibesinin yerine geçeceği için korkudan saygı duyulan biridir.
Зося: Kahya kadının yardımcısı, Emma Eduardovna’ya köle gibi bağlıdır.
Фома Фомич Кербеш: Polis komiseri, atletik vücutlu, kızıl sakallı bir adamdır. Zengin ve yaşlı bir kadınla evlenip, sonrasında onu boğarak öldürmüştür. Rüşvetle işini yapar.
Симеон : Genelevin fedaisi ve kapıcısıdır. Dindar olmasına rağmen, zaman zaman kadınlara eziyet eden, zorla paralarını alan bir rezildir. Manastıra çekilmek için para biriktirir.
Женя : Genelevde kitaplara ilgi duyan tek kişiydi, ölçülü, alaycı, pratik, edep kurallarını hiçe sayacak kadar saldırgan bir kadındı. Uzun boylu, zayıf ve esmerdi. Diğer kadınlar arasında özel bir yeri vardı.
Тамара: Eskiden rahibe ya da rahibe adayıydı. Ağır başlı, çekingen, kimseyle yakınlık kurmayan hoş bir kadındı. Almanca ve Fransızca bilmesi diğer kadınlar dehşete düşürmüştü.
Люба: Köylü, okuma-yazma bilmeyen bir kızdı. Tek bildiği kurtacısına olan aşkıydı.
Горизонт: Beyaz kadın ticareti yapan, masum kadınları evlenme vaadiyle kandırıp bir şekilde geneleve satan şeref yoksunu bir kimsedir.
Ванька: Orman bekçisi kıyafetiyle gezen, gecesini gündüzünü meyhanede geçiren yaşlı bir kimsedir. Genelev kızlarının ufak tefek ayak işlerini yapar. Müşterilerden sigara, içki kimi zaman para dilenir.
Коля: Yeni yetme, utangaç, iyi bir askerdir. Jenka’ya bir bakıma aşık sayılırdı.
Паша: En tuhaf zavallı kızlardan biriydi. Sinir hastasıydı. Kendini isteyen her erkeğe coşkuyla giderdi. Onun bu halini diğer arkadaşları ihanet olarak görürdü. Söylenene göre buraya şiddetli cinsel arzularını tatmin etmek için gönüllü gelmişti.
Пётр Лихонин: Kuramsal olarak anarşist, gerçekte ise kumarbaz olan bir üniversite öğrencisidir.
Ярченко : Düzensiz bir yaşam süren, eğlence ortamlarında aranan bir öğretim görevlisidir. Geneleve gitme düşüncesini domuzluk olarak nitelendirir.
Серге́й Ива́нович Плато́нов: Öykünün otobiyografik kahramanı gazeteci Platonov, insanın, özellikle de erkeklerin “çok, hem de ziyadesiyle çok nikahlı hayvanlar” olduğunu ve bu sebeple de fahişeliğe olan talebin daima var olacağını iddia etmektedir. Genelevdeki kızlar ona saygı duyar.

Kompozisyon
Fahişelerin ve müşterilerin yaşam sahnelerinin birbirine bağlandığı ilk bölümünde bir konu temeli yoktur. Kompozisyon, burada sabahtan akşama kadarki genelev tasvirinin her günkü anlatımı üzerine kuruludur. Bu kendine has kronolojiyi birleştiren yegane temel; Platonov ve öğrenci Lihonin’in yorumlarıdır. Öykünün birinci bölümü, yazarın ikinci bölüme geçiş için kullanacağı bir köprü ile son bulmaktadır. İkinci bölümde ön plana çıkacak olan öğrenci Lihonin, Genelevde yaşayan bir kızı kurtarıp bir sosyal deney yapma arzusunda olduğunu belirtir. Yazar burada hemen, bu türden bir girişimin başarısızlıkla sonuçlanacağına dair bir izlenim yaratır:
“...Yarım saat sonra Lyuba ve Lihonin, arabacılar için ayrılan sofada oturuyor, Jenya ve gazeteci ise kaldırımda dikiliyorlardı. -Büyük bir aptallık yapıyorsun Lihonin, dedi Platonov yavaşça, fakat sendeki bu cesur hamleye saygı duyuyor ve takdir ediyorum. İşte düşünce, işte icraat. Cesur ve mükemmel bir delikanlısın sen.”

Öğrenci Lihonin’in sosyal deneyi, öykünün ikinci bölümünün ana konusunu oluşturur. Bu bölümde Lihonin’in genelevden çıkardığı ve kardeş olarak bakmaya çalıştığı Lyuba ile ilişkileri ağırlıklı yer tutar. Bu arada Anna Markovna’nın evindeki günlük olaylar ve muhabbet tellalı Gorizont’un kendine iyi avlar bulmak için yaptığı seyahatler de anlatılır. Lihonin’in arkadaşlarının Lyuba’yı eğitmek için gayretleri ilginçtir. Jenka’nın frengi hastalığına tutulması ve bunu gizleyip bir şekilde intikam almak için kullanmasından bahsedilir.

Üçüncü bölüm, Lubka’nın Lihonin’den ayrılışının ardından başına gelenler ve Jenka’yı intihar götüren olaylar ile başlar. Yeni yetme olan Kolya’nın hayatına değinilir. Jenka ile Kolya’nın arasında konuşmalar oldukça dikkat çekicidir ve Jenka Kolya’ya hastalık bulaştırmak istemez. Hayat kadınlarının birlikte oldukları erkeklerden ne kadar nefret ettiğini anlatır. Jenka intiharından önce Platonov ile görüşmeye gider. Onun yüzünden hastalanan üniversite öğrencilerinin olduğunu öğrenir. Ramses’in intihar etmeden önce bıraktığı not yaptığı hayvanlığın farkındalığının göstermektedir. Kuprin okuyucuya Platonov’a sempati beslenmesini telkin etmeye çalışsa da, bu renksiz ve gerçekte pasif ve egoist adam olumlu bir karakter olarak kabul görmemiştir. Platonov, kendisine aşık olan Jenya’nın ne yapması gerektiği konusunda akıl danışmaya gelmesi sahnesinde sergilediği pasiflikle tüm sempatisini kaybetmektedir. Olaylar Jenka’nın intiharı, cenaze töreni ve Tamara’nın yaptığı kaçma planı ve mahkumiyeti, Verka’nın aşığıyla ile intiharı, Manka’nın ölümü ve daha nice felaketler ile son bulur.

Genelev Kızları’nda olay zamanı kısadır. Toplam üç aylık bir sürede geçer olaylar. Bu öyküde anlatım bir tek kahramanın kaderiyle bağlı değildir. Öykünün ana konusunu; genelevdeki kadınların yaşam tabloları oluşturmaktadır. Bu arada öykünün ana fikrini ifade eden, ana kahraman olarak nitelendirilebilecek kahramanlar da mevcuttur. Bunlar; öğrenci Lihonin ve gazeteci Platonov’dur.
Sayfa: