DUYURU
Kapat
Tecrübelerinizi takip edin!
Sitemizde YAZAR olmak isteyenler yukarıdaki "yazar ol" butonunu kullanarak üye olabilirler. Artık yeni üyelere aktivasyon linki göndermiyoruz. Direkt giriş yapıp paylaşım yapabilirsiniz.

Kötü niyetli kişilerin paylaşımlarını otomatik olarak yayınlamamak için ilk defa üye olup tecrübe paylaşan arkadaşların paylaşımlarını bir süre bekletmek zorunda kalıyoruz. Yeni üyeyseniz paylaştığınız tecrübenin yayınlanması birkaç gün sürebilir. Takip ediniz.
Sayfa:

Kum ve toprak yemek (Pika Sendromu)


Bu zamana kadar insanların kum veya toprak yeme alışkanlığı olduğunu bilmiyordum, Sanatkar'ın tecrübesiyle öğrendim. Kum yemenin sağlıklı birşey olmadığını düşünmüş olsam da bugün okuduğum bir haberden sonra acaba dedim. Hindistan'da yaşayan ve epey yaşlı olan bir kadın, 10 yaşından beri kum yiyormuş ve bu yaşına kadar sağlıklı olmasını da buna bağlıyormuş. Plaj sezonu da açılmak üzere, bir bakayım ben de bari nasılmış tadı. :)
Habere de buradan ulaşabilirsiniz..
Küçükken bol bol tecrübe ettiğim bir deneyimdir kum yemek. Bu rahatsızlığın adına Pika Sendromu denildiğini ise yeni öğrendim. Pika Sendromu, kısaca yabancı madde yeme rahatsızlığıymış fakat en genel görülen şekli kum ve toprak yeme şeklinde görüleniymiş. Genellikle 0-5 yaş arası çocuklarda görülen bir sendrommuş.

Küçükken kumsala gittiğimde kumun kokusu çok cazip gelirdi bana. İlk kum yeme tecrübem ailem tarafından şiddetle ayıplanınca (ki ayıplama ile kalınmamış, annem tarafından ellerime sertçe vurularak ayrıca cezalandırılmıştım.) kum yeme eylemini gizlice yapmam gerektiğini farketmiştim.

Kumsalda serili hasırın üzerinde uslu uslu oturuyor taklidi yaparken bir yandan da kumların o inanılmaz cezbedici kokusu gelirdi burnuma. Ebeveynelerimden biraz uzaklaşmayı başarabilsem hemen kum yemeye başlardım. Hatta kumdan kale yapma bahanesi ile biraz uzaklaşır ve avuç avuç kumu hemen ağzıma atıverirdim. Yalnız, nasıl olurdu hala bilmiyorum, her seferinde anneme yakalanır ve dayağı yerdim.

Yediğim kumların tadı hala damağımda.:) Ha bugün yesem hiç hoşuma gitmez ama o dönemde öyleydi. Yemekten daha kıymetliydi kum. Yalnız inşaatların harçlarında kullanılan dökme kumları sevmezdim. Bana deniz kenarındaki kum lazımdı. Benzeri şekilde kuzenim de toprak yerdi. Onların bahçesindeki topraklar onun 3 öğünü için gayet yeterliydi. Ama ben toprak sevmezdim. Aramızda bu konuyu hiç konuşmadık. Sanırım benim kum, onun da toprak yemesi bizim için doğal şeylerdi. Konuşmaya değer daha kıymetli konularımız vardı. Bizim kum ve toprak yememiz, yani Pika Sendromumuz'u konuşması gerekenler büyüklerdi.

Pika Sendromu tedavisi yönünden aslında öyle çok endişe edilmesi gereken bir konu değilmiş. Bu rahatsızlık birkaç ay içerisinde kendi kendine geçebiliyormuş. Fakat çocuğunuzun yediği kum ve toprağın içinden ne çıkacağını bilemezsiniz. Pika Sendromlular yedikleri şeylerle vücutlarına binbir çeşit parazit, zararlı ve yabancı madde, kesici delici, metal-cam ve türevleri, demir, plastik, bakır gibi bir sürü şeyi beraberinde sindirebiliyorlar. Hatta bir kısmını sindiremiyorlardır. Bu yüzden Pika Sendromu olan çocukların peşinde koşturmakta fayda var diye düşünüyorum.

Pika sendromunun nedeni tam olarak bilinemiyormuş. Ancak fizyolojik olarak mineral eksikliğinden kaynaklanabileceği düşünülüyormuş. Psikolojik olarak ise sevgi duygusundan yoksun ve güven duygusu eksikliğinden kaynaklanabileceği belirtiliyor. Pika Sendromu bazı hamile kadınlarda da görülebiliyormuş. Yani çocuğunuzda bu şekilde toprak ve kum yeme gibi alışkanlıklar görüyorsanız sevginizi ve ilginizi arttırsanız iyi olabilir.
Sayfa: